9.9.07

Την Τρίτη ο αγιασμός


Την Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου, θα γίνει ο αγιασμός. Την ίδια μέρα, λέει το Υπουργείο στην πρόσφατη διαταγή του, θα μοιραστούν τα βιβλία και από την επομένη θα αρχίσουν κανονικά τα μαθήματα.

20 ολόκληρα χρόνια αυτό περιμένω. Να γίνει τη μια μέρα ο αγιασμός και την επόμενη να αρχίσουμε τα μαθήματα. Ποτέ δεν έγινε! Παράπονο το 'χω μια χρονιά να γίνουν όλα στην ώρα τους, οι διορισμοί, οι μεταθέσεις, οι αποσπάσεις, οι διορισμοί των αναπληρωτών, η διανομή των βιβλίων. Πριν από χρόνια που δούλευα σε νησί της παραμεθορίου ξεκινούσαμε τη χρονιά κοντά στη γιορτή της 28ης Οκτωβρίου! Υποθέτω ότι κάτι τέτοιο θα γίνεται ακόμη και σήμερα στα περισσότερα σχολεία της επαρχίας. Δεν άλλαξε, άλλωστε, τίποτα όσον αφορά την κακή οργάνωση των υπηρεσιών του υπουργείου ή καλύτερα το υπουργείο εξακολουθεί να είναι ανοργάνωτο.

Μια χρονιά μόνο, κάποιος υφυπουργός είχε αναλάβει ειδική εκστρατεία για το
αυτονόητο, έτσι το είχε ονομάσει ο ίδιος, να λειτουργήσουν όλα κανονικά. Κάτι είχε καταφέρει, παρά τις γκρίνιες. Γιατί είναι σίγουρο ότι γκρινιάζουμε και μεις. Δε μας έχει γίνει δεύτερη φύση, αλλά τι να κάνεις όταν κάθε χρόνο βλέπεις την ίδια απαράδεκτη κατάσταση από τη μια και τους υπουργούς να βγαίνουν στον τύπο και να καυχιούνται πως όλα λειτουργούν στην εντέλεια. Κανείς τους, μα απολύτως κανείς, δεν παραδέχτηκε ότι τα έκανε θάλασσα. Δεν είναι κακό, κύριοι και κυρίες υπουργοί, να βγείτε και καμιά φορά και να παραδεχτείτε τα λάθη σας. Γιατί αν το κάνατε, ίσως την επόμενη χρονιά να φροντίζατε να διορθωθούν όλα.

Διάβαζα το πρωί στο alfavita για τις αποσπάσεις περίπου 2000 εκπαιδευτικών σε υπουργεία, διευθύνσεις, μητροπόλεις κ.τ.λ. Αν συνυπολογίσουμε και τις αποσπάσεις που θα ακολουθήσουν μετά τις εκλογές στα γραφεία των βουλευτών νομίζω θα καταλάβει πολύ εύκολα ο καθένας μας γιατί δεν ξεκινάει ποτέ μια σχολική χρονιά κανονικά.

Εκείνο πάλι το πανηγύρι με τις μεταθέσεις πώς να το εξηγήσεις. Μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου έχουμε τελειώσει με τις αιτήσεις. Να υποθέσουμε ότι τα γραφεία θέλουν ένα μήνα μέχρι να τα στείλουν στο Υπουργείο. Άντε και τα χαζεύουν οι υπάλληλοι του Υπουργείου για άλλους δυο μήνες. Φτάσαμε, δηλαδή, στο Φλεβάρη. Από το Φλεβάρη χρειάζεται τρεις ολόκληρους μήνες ο υπολογιστής του υπουργείου για να βγάλει τα αποτελέσματα! Μα με τι δουλεύει αυτός ο υπολογιστής; με κάρβουνο; Το ίδιο γίνεται και με τους διορισμούς.

Εκείνα πάλι τα σχολικά βιβλία γιατί αργούν; Αφού το ξέρουν από την προηγούμενη χρονιά ποια βιβλία θα χρησιμοποιηθούν. Δεν τους φτάνουν 365 ημέρες για να τα τυπώσουν, όταν κάθε νύχτα τυπώνονται εκατοντάδες σελίδες εφημερίδων και περιοδικών;

Τέτοια περίεργα φαινόμενα υποθέτω μόνο στη δικιά μας γλυκιά πατρίδα συμβαίνουν. Αλλά στο κάτω κάτω της γραφής δε με νοιάζει αν συμβαίνουν και κάπου αλλού. Δικό τους πρόβλημα. Εμένα με ενδιαφέρει να διορθωθούν σε μας αυτά τα απλά και καθημερινά. Κι αν τα διορθώσουν αυτά τα απλά και καθημερινά, τότε μπορούν να ασχοληθούν και με τα άλλα τα πιο δύσκολα. Αυτό είναι και το μοναδικό μου κριτήριο για κάθε νέο υπουργό. Όταν διαπιστώνω ότι δεν μπορεί να βρει λύση στα απλά, τότε ξέρω ότι θα τα κάνει μαντάρα στα δύσκολα. Για του λόγου το αληθές μπορεί ο καθένας να μελετήσει τα όσα έκαναν μέχρι τώρα οι διάφοροι υπουργοί. Το απόλυτο τίποτα. Όλοι τους ασχολήθηκαν με το αγαπημένο τους αντικείμενο, τον τρόπο εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο. Ώρες ώρες πιστεύω πως οι υπουργοί παιδείας έχουν την αντίληψη ότι το μόνο αντικείμενο με το οποίο μπορούν να ασχοληθούν στο υπουργείο τους είναι ο τρόπος εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Τα άλλα ζητήματα γι' αυτούς δεν υπάρχουν. Το κακό σ' όλα τ' άλλα είναι πως όλοι τους νομίζουν πως τα ξέρουν όλα. Ποτέ δεν ακούν κανέναν. Τέτοια αυτοπεποίθηση, τέτοιος εγωισμός!

Ο Αρσένης, για παράδειγμα, σκέφτηκε, σκέφτηκε και μετά νομοθέτησε Όλοι έλεγαν ότι τα μέτρα που πρότεινε ήταν στραβά κι ανάποδα, αυτός όμως εκεί. Γέμισε η Ελλάδα με καταλήψεις σχολείων, οι πορείες ήταν καθημερινές, τα συνθήματα έδιναν κι έπαιρναν κι ένα ωραίο πρωί μας τέλειωσε ο Αρσένης. Μετά ήρθε ο Ευθυμίου, που ήταν όχι μόνο του ίδιου κόμματος αλλά και της ίδιας κυβέρνησης, και σιγά σιγά έσβηνε από το νόμο καθετί θύμιζε τον Αρσένη. Ήρθε στη συνέχεια η Γιαννάκου, άλλο κόμμα, άλλη κυβέρνηση, και ισοπέδωσε το νόμο Αρσένη. Σκεφτόταν κι αυτή σοβαρά να νομοθετήσει, αλλά την πρόλαβαν οι εκλογές. (Για να μην ξεχνιόμαστε νομοθέτησε κάτι ωραία για την εκκλησιαστική εκπαίδευση!) Όποιος, όμως, υπουργός αναλάβει μετά τις εκλογές είναι πια εκατό τα εκατό σίγουρο ότι θα νομοθετήσει για τον τρόπο εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Και να γίνω προφήτης, μάλλον θα ταιριάζει πολύ σε ό,τι και όσα προτείνει, σχεδόν συνεχώς την τελευταία τριετία, γνωστός πανεπιστημιακός του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Για τα άλλα τα απλά και καθημερινά είναι αρκετές οι διαταγές...


Δεν υπάρχουν σχόλια:



Για κάτι άλλο εκτός από λόγια και ατέρμονες συζητήσεις στον ιστοχώρο μου

"Ελληνικός Πολιτισμός"

Κάθε συνεργασία είναι καλοδεχούμενη!