17.10.07

Η άγρια λαφίνα


Άλλο ένα από τα παραμύθια της Καλύμνου. Καλή ανάγνωση.


Μια φορά κι ένα γ-καιρό σε ένα χωρζό ζούσε μια γριά με τη γ-κόρη ν-της, την αγριολαφίνα. Ήτο το τσάρπισμα του χωρζού. Κάθε πρωινό ήπρεπε η μάνα της να της φέρει ένα ζωντανό, ζο, παιί, πουλί, ή ψάρι. Ήπρεπε κάθε πρωινό α ψει αίμα, ειδαλλιώς θα τρωε τη μάνα ν-της, κι η γριά μπριχού φέξει ο αμερινός ήπρεπε να βζει στο λαπίεμα και ότι ήβρισε μπρος της η γριά, ηπήαινε ν-το μια και τζυο στη γ-κόρη της.

Μια πρωινή ένα παλικάρι ηγανάκτησε και λέει της μάνας του:

-Μάνα, σήμερις είναι τα τελευταία της, γραμμή για το σπίτι της αγριολαφίνας.

Ίπλα στο σπίτι ντης ήτο ένα ρέμα και παραπέρα ένα περβόλι με ροτζιές. Βζαίνει πάνω σε μια ροτζιά το παλικάρι, τσαγά νά 'σου η γριά και του λέει:

-Μουρέ λεβέντη ε μου ρίχνεις ένα ροάκι που πεινώ!

Με η γριά ήθελε να 'ρπάξει το παλικάρι. Κείνος ήριξέ ν-της ένα ρόι, αλλά η γριά ήκανε τη στραβή. Το παλικάρι ηκατάλαβε και ήπιασε την κοροϊδία και λέει της της γριάς:

-Μπρος σου πίσω σου γριά, α δαγκάσεις μια σοιρζά.

Η γριά ήναψε, τη ψάσα ν-τα τζαόλια της και ήκανε πως ημουτσόκλαιε και σαρτά το παλικάρι κάτω, ηβούτθηξέ ν-το η γριά, ήβαλέν το μεσ' το τσουβάλι και ήπηε α περάσει που το ρέμα, με ήψασέ ν-τη κόψιμο και ήκατσε να κατρουλήσει και σιγά σιγά το παλικάρι κόβζει το τσουβάλι, βζαίνει όξω, τονεί μέσα καμπόσες πέτρες και μια και τζυο παένει στην αγριολαφίνα. Η γριά ησήκωσε το τσουβάλι και ήλεε:

-Ου το έρημο σαν να 'σει μέσα πέτρες. Αλλά ήτο εφταχαρούμενη και φώναζε:

-Νάφτε κόρη μου το φούρνο και καλό αρνί σου φέρνω. Όταν ήφτασε στο σπίτι ν-της και είδε τη κόρη ντης σφαμένη, η γριά ησυρομαλλιούντο και οι χωρζανοί είχασι γλέντζα και πανηύρια που ησκοτώθηκε η αγριολαφίνα και ζήσασι αυτοί καλά και 'μεις καλύτερα.

Σταυρόπουλος Ιωάννης του Δημητρίου.

Λεξιλόγιο

τσάρπισμα = ο φόβος

μπριχού = πριν

αμερινός = αυγερινός

λαπίεμα = στη γύρα

ροτζιές = ροδιές

τσαγά = ξαφνικά

σοιρζά = περιττώματα του χοίρου

σαρτά = πηδά

ημουτσόκλαιε = σιγόκλαιε

τονεί = ρίχνει

νάφτε = άναψε

Τα μαύρα (bold) γράμματα διαβάζονται σαν να ‘ναι δύο, με κάποια καθυστέρηση.



Κατεβάστε ή ακούστε το Ντιρλαντά σε παραδοσιακή εκτέλεση από Καλύμνιες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:



Για κάτι άλλο εκτός από λόγια και ατέρμονες συζητήσεις στον ιστοχώρο μου

"Ελληνικός Πολιτισμός"

Κάθε συνεργασία είναι καλοδεχούμενη!