29.2.08

Στο για 12 χρόνια φίλο μου και συνάδελφο Θανάση.

Σε μια από τις πολλές κατηγορίες των ανθρώπων, άρα και των εκπαιδευτικών, ανήκουν εκείνοι οι περίεργοι άνθρωποι που ποτέ δεν κάνουν κάτι, ποτέ δεν ενδιαφέρονται να σηκώσουν ένα λιθαράκι να το πάνε από 'δω εκεί, ποτέ δεν περνάει από το μυαλό τους η σκέψη πως ίσως θα μπορούσαν να είναι κι αλλιώς τα πράγματα, οι καταστάσεις, οι συνθήκες, η εκπαίδευση, εμείς, οι μαθητές· εκείνοι, τέλος, οι περίεργοι άνθρωποι που ποτέ δεν αποφάσισαν να τολμήσουν, να εκθέσουν τις απόψεις τους και να εκτεθούν. Κι όμως, αυτή η κατηγορία των ανθρώπων είναι που εύκολα ανοίγει το στόμα της να κρίνει, επικρίνει και κατακρίνει αυτούς που τόλμησαν, αυτούς που έπραξαν.



Καημένε Θανάση μου, βγάζοντας το α από το όνομά σου δεν έχασες μόνο την αθανασία, όπως λέει κι ο Χριστιανόπουλος, αλλά και την αξιοπρέπειά σου.

Μη φέρεσαι σαν τους πιο πάνω. Δε σου ταιριάζει εσένα τέτοια αμυαλιά.

Άσε αυτούς που πράττουν να πράξουν, ίσως ακόμα και να οφείλεις να τους υπερασπιστείς κι αν έχεις το κουράγιο και τα κότσια κάνε εσύ τα αντίθετα. Δε σε εμπόδισε, άλλωστε, κανείς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:



Για κάτι άλλο εκτός από λόγια και ατέρμονες συζητήσεις στον ιστοχώρο μου

"Ελληνικός Πολιτισμός"

Κάθε συνεργασία είναι καλοδεχούμενη!