28.2.08

Η κατανόηση κειμένου, το εκπαιδευτικό μας σύστημα οι γονείς κι εμείς


Θύμα οι μαθητές μας, θύτες και θύματα εμείς και οι γονείς, και στην κορυφή το εκπαιδευτικό μας σύστημα.

Σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που έχει μετατρέψει το ανούσιο σε ουσιαστικό, το δευτερεύον σε πρωτεύον, το ασήμαντο σε σημαντικό, δεν μπορεί, παρά να έχεις τα αποτελέσματα που έχουμε στο δικό μας σύστημα, στους μαθητές μας.

Ατελείωτες ώρες άχρηστων πληροφοριών, που να μας πάρει και να μας σηκώσει τις διδάσκουμε και με πάθος. Πόσες ώρες δεν έχουμε σκύψει πάνω από βιβλία, για να δώσουμε σε εκατοντάδες, χιλιάδες φωτοτυπίες ασκήσεις για τα είδη των προτάσεων, τα δυαδικά, τα κλιμακωτά και τα αντίστροφα αντίθετα... Υποταγμένοι και μίζεροι σε βιβλία και οδηγίες που η θέση που τους αξίζει είναι το καλάθι με τα σκουπίδια.
Αλλά κι όταν έρχεται η ώρα να εξασκήσουμε τα παιδιά στη σκέψη, εμείς, με την καλή μας διάθεση -να τα βοηθήσουμε, θέλουμε- τους στερούμε κάθε σκέψη. Έτσι, δεν τους αφήνουμε να καταλάβουν τι ζητάει η άσκηση, αλλά τα εξηγούμε εμείς αναλυτικά, μασάμε την τροφή τους και τους τη δίνουμε στο στόμα -να τα βοηθήσουμε, θέλουμε, ή να προλάβουμε και τούτο, να κάνουμε και τ' άλλο.
Πόσες φορές δεν έχουμε ζήσει την εικόνα: Εξετάσεις Ιουνίου· έχουν μοιραστεί τα θέματα, που πάνω τους περάσαμε ώρες και ώρες για να είναι καλοδιατυπωμένα. Οι μαθητές δε γράφουν· περιμένουν να έρθει ο καθηγητής να δώσει εξηγήσεις. Και έρχεται ο καθηγητής και διαβάζει όλες τις ασκήσεις και εξηγεί στους μαθητές τι λέει τούτη η άσκηση, τι ζητάει εκείνη, "προσέξτε την άλλη, μην μπερδευτείτε", "από αυτήν την ερώτηση θέλω μόνο εκείνο εκεί το κομμάτι, όχι όλα, εκείνο εκεί που είναι στο πάνω δεξιά μέρος της σελίδας, δίπλα στη φωτογραφία, κάτω από την παρένθεση", δίπλα στην πόρτα, έξω από το παράθυρο, πίσω από το μυαλό σας...
Γιατί να σκεφτεί ο μαθητής, γιατί να προσπαθήσει να καταλάβει ο μαθητής- εμείς να βοηθήσουμε θέλουμε.

Και στο σπίτι ο γονιός, ο καλός γονιός που έχει το άγχος, την αγωνία να σπουδάσει το παιδί του, να μην κουραστεί το παιδί του, θα του μασήσει και πάλι την τροφή, θα βρει ο γονιός τι σημαίνει η άσκηση, θα βρει ο γονιός την απάντηση, ίσως να τη γράψει κιόλας -να βοηθήσει θέλει ο γονιός.

Και ο μαθητής μας περνάει τις τάξεις, παίρνει άριστα, κρατάει και τη σημαία στις παρελάσεις.... κι όμως δεν έμαθε να συμπληρώνει ούτε ένα απλό έντυπο, δεν έμαθε να καταλαβαίνει ούτε ένα απλό κείμενο, να διαβάζει μια εικόνα, να "ακούει" τη μουσική, να "βλέπει" έναν πίνακα, να παρακολουθεί μια ταινία χωρίς ποπ-κορν· έμαθε όμως να στέλνει sms και να ψηφίζει την Κακομοίρα να πει το εθνικό μας τραγουδάκι...




3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Άσε μας, ρε δάσκαλε, που σου έφταιξε κι εσένα το Καλομοιράκι. Το κείμενο με τον τερματοφύλακα δεν το κατάλαβαν οι μαθητές σου επειδή είναι ΚΑΚΟΓΡΑΜΜΕΝΟ. Έλεος, δηλαδή.

Γιάννης είπε...

Το Καλομοιράκι δε μου φταίει. Η εθνική κακομοιριά που κουβαλάει μαζί της μου φταίει.

Αν πιστεύετε πως το κείμενο είναι κακογραμμένο, τότε είναι κακογραμμένο...

ας εών είπε...

Περιγράφεις μία πραγματικότητα που δε θέλουμε να αντικρίζουμε. Με πικρό χλευασμό που δείχνει ουσιαστικό ενδιαφέρον. Έτσι είναι τα πράγματα, δυστυχώς, και ακόμη περισσότερο. Το παραμύθι συνεχίζεται και στο λύκειο με επιπλέον πρωταγωνιστές και πάλι με πρώτο θύμα τον έφηβο μαθητή.



Για κάτι άλλο εκτός από λόγια και ατέρμονες συζητήσεις στον ιστοχώρο μου

"Ελληνικός Πολιτισμός"

Κάθε συνεργασία είναι καλοδεχούμενη!