2.3.08

Το ολοκαύτωμα και οι αντιδράσεις

Ετοιμάζουμε εδώ και καιρό -από το Σεπτέμβρη- μια εργασία-εκδήλωση για το Ολοκαύτωμα. Μετά την ιστορική έρευνα, η οποία απλώθηκε -πώς άλλωστε θα μπορούσε να μην απλωθεί- στις γενοκτονίες των Ποντίων και των Αρμενίων, και την έκθεση των αποτελεσμάτων της, θα ακολουθήσει και στα μέσα Μαρτίου μια θεατρική παράσταση.

Από την πρώτη στιγμή οι αντιδράσεις ήταν μάλλον αρνητικές. Πολλοί συνάδελφοι στάθηκαν απερίφραστα αρνητικά. Κάποιοι άλλοι, όπως και αρκετοί γνωστοί, έκφρασαν έμμεσα την αντίθεσή τους, δηλώνοντας την απορία τους για την επιλογή του θέματος. Απολύτως θετικά δε θυμάμαι να μας αντιμετώπισε κανείς.

Τι λιγότερο από ένα μνημόσυνο στα εκατομμύρια των νεκρών; Τι λιγότερο από ένα μνημόσυνο στους χιλιάδες Εβραίους Θεσσαλονικείς, αλλά και άλλων ελληνικών πόλεων Εβραίους, που πρόσφεραν απλόχερα τη ζωή τους στις μανιακές ιδέες ενός εγκληματία; Πόση άλλη ντροπή από την επιλεγμένη άρνηση της μνήμης τους! Ίσως, γιατί, η μνήμη τους θα θυμίζει τις αρπαγές των περιουσιών, τον πλουτισμό κάποιων -σημαντικών σήμερα παραγόντων της πόλης μας.

"Μα δε βλέπετε τι κάνουν σήμερα οι Εβραίοι στους Παλαιστίνιους;" μας ρώτησαν πολλοί. Επειδή ακριβώς, βλέπουμε, γι' αυτό είναι και τόσο σημαντικό να θυμίζουμε πάλι και πάλι την ιστορία. Τα χθεσινά θύματα έγιναν οι σημερινοί θύτες. Τι πιο οδυνηρό από το να θυμίζεις σε κάποιον ότι αυτά που κάνει σήμερα σε βάρος άλλων, είναι αυτά που έπαθε ο ίδιος; Κι όμως. Το μίσος, μαζί με το κρυφό μίσος, εναντίον των Εβραίων δεν έχει τέλος. Είναι, βλέπετε, οι θεωρίες συνωμοσίας, οι θεωρίες περί του παγκόσμιου πλούτου που βρίσκεται στα χέρια των Εβραίων και όλα αυτά τα φαιδρά που έχουν ανάγκη οι λαοί, όταν οι στιγμές της ιστορίας τους είναι δύσκολες. Δεν είναι καινούριο το μίσος εναντίον των Εβραίων. Ας είναι καλά οι πρώτοι Χριστιανοί που μετουσιώνοντας τη διδασκαλία του Ιησού για αγάπη, μας γέμισαν με μίσος για τους "υπεύθυνους" της σταύρωσής του.

Ακόμη κι αν δίκαια -κατά ένα μεγάλο μέρος- κατακρίνουμε τη σημερινή στάση του Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων, ποτέ δεν πρέπει να ξεχάσουμε όλους αυτούς τους αθώους νεκρούς. Κυρίως, για να φροντίσουμε να μην επαναληφθούν ποτέ ξανά. Αν και, δυστυχώς, γενοκτονίες συνέβησαν στη διπλανή μας Γιουγκοσλαβία πριν από μερικά χρόνια ή συμβαίνουν στην Αφρική ακόμη και σήμερα, με την παραδειγματική όπως πάντα αδιαφορία μας.



3 σχόλια:

Odysseas είπε...

Μπράβο σου και πολύ καλά κάνεις.

Ούτως ή άλλως το Ολοκαύτωμα δεν αφορούσε μόνο τους Εβραίους, μα και τους Τσιγγάνους, τους ανάπηρους και πολλούς άλλους. Το τι κάνουν σήμερα οι Εβραίοι είναι μια άλλη ιστορία, σημαντική, μα πολύ διαφορετική που έχει φυσικά τη δική της αξία. Με την ίδια λογική να μη μιλάμε και για το 1940 αφού δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να μας επιτεθούν οι Γερμανοί και οι Ιταλοί σήμερα.

Ανώνυμος είπε...

Δυστυχώς η άρνησή μας να προσεγγίζουμε σε βάθος στιγμές της σύγχρονης ιστορίας ,δηλώνει εκτός των άλλων την ένταση και την έκταση των προκαταλήψεων και των ενοχών μας.Οι ενοχές των δωσίλογων και των αρπακτικών της μετεμφυλιακής Ελλάδας μετατράπηκαν σε συλλογικές ενοχές . Το κλίμα αυτό μέσα από αλεπάλληλες ιστορικές διαθλάσεις εξακολουθεί να καθορίζει ένα μεγάλο μέρος της εθνικής μας ταυτότητας . Και ο χορός καλά θα κρατεί όσο θα αντιστεκόμαστε στην ιστορική αλήθεια υπερασπιζόμενοι "ένα αδειανό πουκάμισο"

Γιάννης είπε...

Σας ευχαριστώ για την υποστήριξη.



Για κάτι άλλο εκτός από λόγια και ατέρμονες συζητήσεις στον ιστοχώρο μου

"Ελληνικός Πολιτισμός"

Κάθε συνεργασία είναι καλοδεχούμενη!