22.5.08

Περί εξετάσεων

Κάθε φορά που έρχονται οι εξετάσεις μου 'ρχεται αυτόματα στο νου το ίδιο πάντα ζήτημα, κάτι σαν εξαρτημένο ανακλαστικό. Μου φαίνεται τόσο παράλογο, τόσο κουφό, που τόσα χρόνια μαθητής και πολύ περισσότερα καθηγητής δεν μπόρεσα να το εξηγήσω, να το καταλάβω, να βρω το λόγο που το σκέφτηκε αυτός που το σκέφτηκε. Για να μη μακραίνω άλλο την αγωνία σας, εννοώ τον αριθμό των ερωτήσεων στις οποίες πρέπει να απαντήσουν οι εξεταζόμενοι μαθητές σε κάποια μαθήματα.

Λογικό θα ήταν να δώσεις ένα τέτοιο αριθμό ερωτήσεων που να μπορείς να τις βαθμολογήσεις με ακέραιο αριθμό. Αφού έχουμε ως άριστα το 20, οι ερωτήσεις θα μπορούσαν να ήταν 20, 10, 5, 4, 2, 1 ώστε διαιρώντας τες με το 20 να σου δώσουν τους βαθμούς 1, 2, 4, 5, 10, 20.

Επειδή όμως είτε δε ζούμε χώρα λογικών ανθρώπων ή μας κυβερνούν παράλογοι, οι ερωτήσεις που δίνονται σε μαθήματα όπως τα Θρησκευτικά, η Γεωγραφία ή η Βιολογία είναι 9 κι αυτές που πρέπει να απαντήσουν οι μαθητές είναι
6. Μάλιστα έξι (6). Διαιρούμενο το 20 δια του 6 μας δίνει το αποτέλεσμα 3,333333333333333333333333333333333333333333333333333. Όσο και να το τραβήξουμε δε θα μας δώσει ποτέ ακέραιο. Αν τώρα πολλαπλασιάσουμε το 3,33333333 με το 6 δε θα πάρουμε ποτέ καθαρό 20, αλλά 19,999999999. Καταπληκτικό ε!

Προφανώς απαιτεί πολλή ποσότητα φαιάς ουσίας, για να σκεφτεί κανείς τα αυτονόητα σ' αυτόν τον τόπο.

Θα μου πείτε πως δεν είναι και τίποτα σπουδαίο, πως η διαφορά του 19,999999999 από το 20 είναι ασήμαντη, χωρίς ουσία, πως μένω στα δευτερεύοντα και αφήνω άλλα πιο σημαντικά κ.τ.λ. κ.τ.λ. Κι όμως, από κάτι τέτοια δευτερεύοντα καταλαβαίνεις τι γίνεται και με τα πρωτεύοντα. Γιατί, όσο και να κτυπιόμαστε το 19,99999 δεν είναι 20, Κι αφού κάποιος δεν μπορεί να νομοθετήσει για το απλό και προφανές, τότε πως μπορεί να νομοθετήσει για το περίπλοκο;

Εδώ θα πρέπει να χωρέσω και μια δεύτερη απορία που πάει παρέα με την προηγούμενη· γιατί θα πρέπει να υπάρχουν περισσότερες ερωτήσεις από τις οποίες οι εξεταζόμενοι θα πρέπει να διαλέξουν κάποιες, γιατί να τους δίνουμε 9 και να διαλέξουν τις 6 και να μην τους δίνουμε μόνο τις 6 ; Εξάλλου σε μαθήματα όπως είναι η γλώσσα ή τα αρχαία από το πρωτότυπο οι μαθητές δεν έχουν δυνατότητα επιλογής. Πρέπει να απαντήσουν σ' όλα.

Τέλος και η σοβαρότερη απορία. Τι εξυπηρετούν οι εξετάσεις; Είναι ανακεφαλαίωση, έλεγχος των γνώσεων του μαθητή, έλεγχος των γνώσεων που προσφέρθηκαν στο μαθητή από το εκπαιδευτικό σύστημα, ενίσχυση της παραπαιδείας, όλα αυτά μαζί ή τίποτα απ' αυτά;

6 σχόλια:

Πέπε είπε...

Καλά τώρα, δε χάλασε κι ο κόσμος για τις έξι ερωτήσεις. Βαθμολογείς την κάθε ερώτηση στα πέντε, σου βγαίνει ένας βαθμός στα τριάντα, τον διαιρείς δια ενάμιση και βγαίνει ο κανονικός βαθμός στην κλίμακα του είκοσι.

Ως προς το ερώτημα σε τι χρησιμεύουν οι εξετάσεις: στην εκδοχή "για ανακεφαλαίωση", είδα μια ενδιαφέρουσα απάντηση στο μπλογκ κάποιων μαθητών Α΄ Γυμνασίου (αν δεν απατώμαι, των μαθητών της Γυριστρούλας): "Σε λίγο θα δώσουμε για πρώτη φορά στη ζωή μας εξετάσεις. Είμαστε τρομερά αγχωμένοι, και μερικά μαθήματα έχουν πάρα πολλή ύλη: μπορεί να χρειάζονται ακόμη και πάνω από ένα εικοσσιτετράωρο προετοιμασία"!!! Αν από το εικοσιτετράωρο αφαιρέσουμε καιμιά δεκαπενταριά ώρες για ύπνο, φαΐ κλπ., μας μένουν περίπου εννέα ώρες. Σε εννέα ώρες, ο ΤΡΟΜΕΡΑ αγχωμένος μαθητής βγάζει την ΤΕΡΑΣΤΙΑ ύλη μιας χρονιάς. Δηλαδή ο χαλαρός μαθητής, την ύλη του εύκολου μαθήματος θα την ξεπετάει σε καμιά ώρα, φαντάζομαι.

Δε νομίζω ότι η σωστή απάντηση είναι "ανακεφαλαίωση"...

katproko είπε...

Κατά τη γνώμη μου οι εξετάσεις χρησιμεύουν στο κρατιούνται τα πρόβατα (μαθητές - καθηγητές) στο μαντρί.
Δε θα ξεχάσω την ελευθερία επιλογών που είχα, όταν δίδασκα σε Γυμνάσιο την εποχή που δεν υπήρχαν εξετάσεις.

Xrysostomos είπε...

Κι εγώ δε νομίζω ότι είναι τόσο σημαντικό πρόβλημα το γεγονός ότι διαιρώντας το 20 δια του 6 προκύπτει δεκαδικός.

Προσωπικά, λύνω το πρόβλημα που αναφέρεις ως εξής. Θεωρώ ότι κάθε θέμα πιάνει 3,2. Έτσι όλα μαζί πιάνουν 6*3,2=19,2. Ξεκινώ όμως να βαθμολογώ δίνοντας "δώρο" τους 0,8 βαθμούς που περισσεύουν (κάτι που όλοι οι συνάδελφοι έχουν ήδη αποδεχθεί, αφού όταν ένας μαθητής δεν γράψει τίποτα δεν του βάζουμε μηδέν αλλά την περιβόητη μονάδα).

Τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα αν θεωρήσεις ότι κάθε θέμα πιάνει 3.

Συμφωνω ότι το πιο σημαντικό ερώτημα είναι το "τι εξυπηρετούν οι εξετάσεις;".

Δεν ξέρω. Σίγουρα πάντως δεν εξυπηρετούν κάτι που το θεωρώ προτεραιότητα της εκπαίδευσης.

Πιστεύω πως που και που πρέπει να υπενθυμίζουμε στους μαθητές μας ότι η γνώση δεν είναι υποχρέωση, ότι μαθαίνεις κάτι όταν θες να το μάθεις. Και οι εξετάσεις αυτό μου το καταστρέφουν.

Με την ίδια λογική δεν έχω πρόβλημα να διαλέγει ο μαθητής κάποια από τα θέματα που του δίνονται. Ας διαλέξει να απαντήσει στα θέματα που ανταποκρίνονται πρισσότερα στο τί τον ενδιαφέρει.

Θα γύριζα λοιπόν μπούμερανγκ την παρατήρησή σου: Γιατί να μην διαλέγουν οι μαθητές θέματα και στα υπόλοιπα μαθήματα...;

Γιάννης είπε...

Πέπε και Χρυσόστομε, δεν έχει σημασία τι μπορείς να κάνεις για να ξεπεράσεις την ηλιθιότητα του δεκαδικού. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο, αλλά ότι υπάρχει δεκαδικός. Σημασία έχει ότι κανένας λογικός άνθρωπος, με στοιχειώδες μυαλό, δε θα έβαζε 6 ερωτήσεις με άριστα το 20. Κανένας. Ας αποδεχτούμε την ηλιθιότητά τους. Ας αποδεχτούμε ότι μας κυβερνούν ηλίθιοι. Δε χρειάζεται να προσπαθούμε να δικαιολογούμε εμείς την ηλιθιότητα άλλων.

Χρυσόστομε, από αυτά που είπες κρατώ το εξής: "ότι η γνώση δεν είναι υποχρέωση, ότι μαθαίνεις κάτι όταν θες να το μάθεις. Και οι εξετάσεις αυτό μου το καταστρέφουν."

Σχετικά με την αντιστροφή, να διαλέγουν οι μαθητές και στ' άλλα τα μαθήματα...
Γι' αυτό μου αρέσουν οι συζητήσεις, γι' αυτό θα μπορούσα να ζήσω μόνο με συζήτηση... για να υπάρχουν οι θέσεις... οι αντιθέσεις... οι υπερβάσεις... οι συνθέσεις

Ανώνυμος είπε...

όσο αφορά τον αριθμό των ερωτήσεων (σε ορισμένα δευτερεύοντα μαθήματα) συμφωνώ. Ως προς το δεύτερο θέμα είμαι αντίθετος γιατί πιστεύω πως οι εξετάσεις στο γυμνάσιο είναι καλό να είναι λίγο χαλαρές, ιδιαίτερα σε μαθήματα που δεν χρησιμεόθν αργότερα(π.χ θρησκευτικά).Έτσι ο μαθητής μπορεί να ανταπεξέλθει αποτελεσματικότερα σε μαθήματα τα οποία δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία για την μετέπειτα πορεία του στο σχολείο. Άλλωστε αναφέρεται στο τέλος ένα θέμα , αν δηλαδή έχουν νόημα οι εξετάσεις. αν ο συντάκτης του κειμένου δεν συμωνεί με τις εξετάσεις δεν είναι δυνατο να διαφωνεί μετην επιλογή ερωτήσεων σε κάποια μαθήματα. Προσωπικά θεωρώ ότι οι εξετάσεις είναι χρήσιμες στο γυμνάσιο όχι για κάποιον άλλο λόγο αλλά μόνο στο ότι η σημασία τους ειναι μεγάλη για την ομαλή ενταξη των μαθητών στο πνεύμα των εξετάσεων του λυκείου και των πανελλαδικών εξετάσεων, που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συνέχεια της ζωής των μαθητών.

μαθητής ΄γ γυμνασίου

Ανώνυμος είπε...

μια διόρθωση στο σχόλιο 5 στη μέση περίπου :...μπορούν να αντιμετωπίσουν εκολότερα κάποια μαθήματα...



Για κάτι άλλο εκτός από λόγια και ατέρμονες συζητήσεις στον ιστοχώρο μου

"Ελληνικός Πολιτισμός"

Κάθε συνεργασία είναι καλοδεχούμενη!