18.6.08

Τα αποτελέσματα


Ήρθαν και πάλι οι μέρες κρίσης του Ιούνη και πάλι θα συνεδριάσουν οι σύλλογοι των καθηγητών για να βγάλουν τα αποτελέσματα, αφού προηγουμένως έχουν διορθώσει τα γραπτά των μαθητών.
Η σκηνή θα επαναληφθεί για άλλη μια φορά σ' όλα τα σχολεία με τις καταστάσεις των μαθητών που προάγονται - απολύονται, με εκείνες όσων παραπέμπονται για το Σεπτέμβρη και με εκείνες όσων απορρίπτονται.
Και πέρσι είχα σχολιάσει την κατάσταση. Όσοι δε βαριούνται... εδώ

Για τη σημερινή όμως ανάρτηση η αφορμή ήταν άλλη.
Έχουμε στο σχολείο ένα παιδάκι. Διετές στην Α' τάξη. Μετά από υπόδειξη μιας συναδέλφου, το πήγαν οι γονείς του για τις σχετικές εξετάσεις νοημοσύνης, όπου αποδείχτηκε αυτό που ξέραμε όλοι οι συνάδελφοι, ότι η νοημοσύνη του ήταν κάτω του ορίου. Ο νόμος δεν προβλέπει τίποτα γι' αυτά τα παιδιά. Οι δυσλεκτικοί μπορούν να εξετάζονται προφορικά, κι αυτό είναι σωστό. Γι' αυτά τα παιδιά όμως, παρότι έχουν ουσιαστικότερο πρόβλημα από ένα δυσλεκτικό, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη. Το ζήτημα επαφίεται απλώς στην επιείκεια των εκπαιδευτικών.

Κι ενώ λοιπόν όλοι το βοήθησαν, να που βρέθηκε πάλι ο σοφός καθηγητής των μαθηματικών, που περίμενε από ένα παιδί κάτω του ορίου νοημοσύνης να λύσει τις ασκήσεις και να ξέρει τη θεωρία στα μαθηματικά. Και το έκοψε. Και δεν παίρνει κι από λόγια. (Ο καθηγητής)

Μα είναι δυνατόν να υπάρχει τόση βλακεία στον κόσμο; Δηλαδή πώς μπορεί να σκέφτεται αυτός ο άνθρωπος; Με ποια λογική κόβει ένα παιδί που δεν καταλαβαίνει; Τελικά ποιος είναι κάτω του ορίου ο μαθητής ή ο καθηγητής;

Κι αυτό το κοιμισμένο κράτος θα ενδιαφερθεί ποτέ για τίποτα ουσιαστικό;


7 σχόλια:

Odysseas είπε...

Γιάννη, για ποιο λόγο επιλέγει να το κόψει; Τι ισχυρίζεται ο ίδιος;

gyristroula2 είπε...

Αυτός ο άνθρωπος που θέλει να "βαθμολογήσει" τη φύση ή το θεό, όπως προτιμά ο καθένας, εύχομαι να μη βρεθεί ο ίδιος αντιμέτωπος με το πρόβλημα, γιατί ίσως μόνο τότε θα καταλάβει τι κάνει. Η λύση είναι το Σεπτέμβριο να το βαθμολογήσει ο συνεξεταστής πολύ πάνω, για να μην ξαναχάσει τη χρονιά, κι εδώ να προσέξει ο διευθυντής τη συγκρότηση της επιτροπής. Η ακόμα καλύτερη λύση θα ήταν να αντιμετωπίσει έναν γονιό αποφασισμένο για σύγκρουση και συνέχεια υπηρεσιακή. Αυτό το έχω δει να βοηθάει. Αυτοί οι τύποι φοβούνται τα μπλεξίματα με συμβούλους, διευθυντές, προϊσταμένους κλπ κλπ...

Γιάννης είπε...

Ο μοναδικός ισχυρισμός του είναι: "να ζοριστεί"!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Παρόλο που και σήμερα προσπαθήσαμε να τον μεταπείσουμε, ΤΙΠΟΤΑ.

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι στο νεοελληνικό κράτος καλά και κακά επαφίενται στη θεά τύχη..

Αναρωτιέμαι αν οι διδάσκοντες, (υποκαθιστώντας θεσμούς που θα έπρεπε να υπάρχουν ή να λειτουργούν ) έχουν συζητήσει με τους γονείς προσπαθώντας να βρεθεί μια εναλλακτική λύση για την εκπαίδευση του παιδιού - μακρυά από τυχάρπαστους μαθηματικούς..
( Αν και, τελικά, έτσι όλα στις πλάτες τους καταλήγουν να πέφτουν..)

ο δυσλεξικός δάσκαλος είπε...

Καλημέρα , Γιάννη! Εχω τις εξής απορίες:
1. τι λέει ο σχετικός σύμβουλος και ο σύμβουλος ειδικής αγωγής για το θέμα;
2. υπάρχει τμήμα ένταξης στο σχολείο;

Γιάννης είπε...

Δεν υπάρχει ούτε σύμβουλος ειδικής αγωγής ούτε τμήμα ένταξης. Όσο για το σχετικό σύμβουλο, πού να είναι άραγε; Υπάρχει, δεν υπάρχει, ποιος ξέρει;

Πολύ φοβάμαι όμως, ότι αν ελεγχθούν σ' όλα τα σχολεία της Ελλάδας οι παραπεμπόμενοι, οι μισοί και παραπάνω θα είναι παρόμοιες περιπτώσεις ή παιδιά αλλοδαπών και παλιννοστούντων που δεν ξέρουν καλά καλά τη γλώσσα και κόβονται στα αρχαία, στην ιστορία ή στη γεωγραφία και τα θρησκευτικά!

Πέπε είπε...

Υπάρχει, νομίζω, κάποιο λάθος στην παραπομπή ("είχα ξαναγράψει πέρσι, βλέπε ΕΔΩ").

Πέραν αυτού: υπάρχουν μαθητές που κόβονται; Εκπλήσσομαι ειλικρινά! Έχω ένα κείμενο (που θα σας το πρότεινα κιόλας: http://karpathiandiaries.blogspot.com/2007/05/pasarn.html), όπου περιγράφω μία κατάσταση που φανταζόμουν ότι επικρατεί παντού. Και που με έχει πικράνει πολύ. Τώρα λοιπόν, μαθαίνοντας ότι ναι μεν κάποιοι μαθητές κάπου κόβονται, αλλά ότι είναι αυτοί οι μαθητές κι όχι εκείνοι που θα είχε κάποιο νόημα να κοπούν, ότι ουσιαστικά δέχονται επίθεση οι αδύναμοι να αμυνθούν, πόσο παραπάνω να πικραθώ;

Πάντως θέλω να καταθέσω ότι, κατ' αρχήν, δεν είμαι καθόλου αντίθετος στο να κόβονται. Το να αφήσεις ένα μαθητή είναι οπωσδήποτε μία απόφαση που απαιτεί μεγάλη περίσκεψη και δεν πρέπει να παίρνεται αστόχαστα και ελαφρά, αλλά το σκεπτικό μου συνοψίζεται στην εξής ιδέα: η ζωή επιφυλάσσει χαστούκια. Σε κάθε άνθρωπο είναι γραμμένος ένας ορισμένος αριθμός από χαστούκια που του μέλλεται να φάει. Εγώ ως δάσκαλος, ως διαχειριστής μιας κατάστασης, δεν μπορώ να παραγράψω το χαστούκι που χρωστά να φάει ο άλλος, μπορώ μόνο να το αναβάλω. Λοιπόν, αν το φάει στα 12 ή στα 15, θα είναι μαλακό. Αν το φάει όμως στα 30 ή στα 40, εκεί θα τσούζει στ' αλήθεια. Σαν τις παιδικές ασθένειες: στη σωστή ηλικία απλώς ταλαιπωρούν, ενώ αν τις αποφύγεις, θα εμφανιστούν σε μεγαλύτερη ηλικία και τότε θα είναι επικίνδυνες.



Για κάτι άλλο εκτός από λόγια και ατέρμονες συζητήσεις στον ιστοχώρο μου

"Ελληνικός Πολιτισμός"

Κάθε συνεργασία είναι καλοδεχούμενη!