29.8.08

Το όνειρο του υπουργού

Ούτε κι αυτός ο υπουργός μπόρεσε να ξεφύγει από την πεπατημένη των προηγούμενων. Κι αυτός ονειρεύεται να νομοθετήσει ένα νέο τρόπο εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, θεωρώντας ότι έτσι θα επιτελέσει έργο για το οποίο θα τον θυμούνται και θα τον δοξάζουν οι επόμενες γενιές, όπως δοξάστηκαν και οι προηγούμενοι υπουργοί!

Θα συνεχιστεί για άλλη μια φορά το θέατρο του παραλόγου. Σύμφωνα με τα όσα ζήσαμε τόσα χρόνια το έργο θα έχει την εξής υπόθεση: Στην αρχή οι διάφοροι ειδικοί θα διατυπώσουν τις προτάσεις τους. Οι συνδικαλιστικοί και άλλοι φορείς θα διατυπώσουν τις αντιρρήσεις τους. Το υπουργείο στο τέλος θα διαμορφώσει μιαν άποψη την οποία θα προτείνει ως σχέδιο νόμου. Σχεδόν όλοι θα διαφωνούν με το προτεινόμενο σχέδιο. Στο τέλος ο υπουργός, η κυβέρνησή του και οι βουλευτές της πλειοψηφίας θα το ψηφίσουν. Μετά από τον πρώτο ή έστω το δεύτερο χρόνο εφαρμογής του η κυβέρνηση θα αρχίσει να κλονίζεται εξαιτίας του νόμου. Ο πρωθυπουργός θα δείξει την πόρτα στον υπουργό. Ο επόμενος υπουργός θα αρχίζει να αναιρεί το νομοσχέδιο του προκατόχου του. Κάποια στιγμή θα έρθει ένας άλλος υπουργός και το έργο θα αρχίσει να ξαναγράφεται απαράλλακτο...

Το δίδαγμα: Οι υπουργοί δε διαβάζουν ιστορία.

Δε θα ασχοληθώ αυτή τη φορά με την αναγκαιότητα ή όχι της αλλαγής του τρόπου πρόσβασης στην τριτοβάθμια, ούτε καν με την αναγκαιότητα της ποιοτικής αναβάθμισης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Αυτά είναι γνωστά. Ας δούμε όμως το όλο εκπαιδευτικό σύστημα με μιαν άλλη οπτική.

Έστω ότι αναβαθμίστηκαν οι σπουδές σ' όλες τις βαθμίδες. Έστω ότι όλη η τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι της ποιότητας της νομικής του Χάρβαρντ. Έστω ότι όλοι οι απόφοιτοι των Λυκείων μπαίνουν και βγαίνουν από την τριτοβάθμια έχοντας αριστεύσει. Μετά; Ποια θα είναι η συνέχεια; Σε ποια αγορά εργασίας θα απορροφηθούν όλοι αυτοί οι απόφοιτοι; Πού θα βρουν δουλειά οι μηχανολόγοι μηχανικοί, οι ναυπηγοί, οι αεροναυπηγοί και όλες αυτές οι περίφημες ειδικότητες;

Το πρόβλημα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης δεν είναι ποιοι μπαίνουν, αλλά ποιοι βγαίνουν και τι κάνουν μετά αυτοί που βγήκαν. Δεν έχει καμιά σημασία αν μπεις άριστος, βγεις άριστος και μετά δεν μπορείς να δουλέψεις, επειδή δεν υπάρχουν δουλειές. Αυτό το έχουν καταλάβει πρώτοι απ' όλους οι μαθητές, γι' αυτό άλλωστε ένα μεγάλο μέρος των αριστούχων μας ονειρεύεται να γίνει χωροφύλακας ή στρατιωτικός, με μισθό της πείνας, αλλά πάντως μισθό!

Το πρόβλημα, λοιπόν, δε σχετίζεται με τον τρόπο εισαγωγής στην τριτοβάθμια.
Το πρόβλημα είναι η συνεχής αποβιομηχάνιση της χώρας και η συνεχής συρρίκνωση των επαγγελμάτων. Αν φτάσουμε στο σημείο μηδέν, όπου δε θα υπάρχει καμιά βιομηχανία, άρα καμιά θέση εργασίας, τότε θα συμβούν δύο τινά: ή θα αποφοιτούν μελλοντικοί πτυχιούχοι άνεργοι ή οι απόφοιτοι θα είναι η νέα γενιά μεταναστών. Ήδη το έχει γράψει μια αγγλική εφημερίδα (δε θυμάμαι ποια) και ήδη ένας αριθμός νέων δουλεύει στο εξωτερικό.

Όσοι δεν ξενιτευτούν θα μπορούν να στραφούν στους νέους συναρπαστικούς εργασιακούς κλάδους, όπως της κατ' οίκον διανομής πίτσας ή της διανομής διαφημιστικών φυλλαδίων και θα μπορούν να συζητούν για το νέο νομοσχέδιο που θα κατατεθεί για άλλη μια φορά σχετικά με τον τρόπο εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

ΥΓ Σκεφτόμουν να καταργήσω το δεσμό στα τραγούδια της ξενιτιάς... μάλλον θα χρειαστεί!

2 σχόλια:

gyristroula2 είπε...

Ναι, έχει παιχθεί αυτό το έργο αβάσταχτα πολλές φορές για την υπομονή μας. Μα δείξε κατανόηση, καλέ μου συνάδελφε! Τι έργο να παρουσιάσει κι αυτός ο φουκαράς ο υπουργός; Να αρχίσει από τα θεμέλια; Από το πώς φθάνουμε σ' αυτούς τους υποψηφίους που διαγκωνίζονται για μια θέση κακοπληρωμένη στο δημόσιο; Από το πώς δεν έχουν όνειρα να δημιουργήσουν, από το πώς δεν έχουν βρει έναν τομέα που να κεντρίζει τη δημιουργικότητά τους κι όχι την ανάγκη τους για βόλεμα και αποκαστάσταση;
Να στρωθεί κι αυτός και να ζητήσει από όλους ένα κοινά αποδεκτό σχέδιο πραγματικής αναβάθμισης της παιδείας; Ξέρεις πόσα αυγά πρέπει να σπάσει; Ξέρεις, είμαι σίγουρη.
Ενώ τώρα, μια μεταρρυθμισούλα και να οι αλλαγές προγραμμάτων, βιβλίων, διαδικασιών εξεταστικών, επιτροπών, συμβούλων, εμπειρογνωμόνων, και να το χρήμα να ρέει σε άμεσα και έμμεσα εμπλεκόμενους και διαπλεκόμενους. Ε, φροντίζει έτσι για την παραγωγικότητα και την απασχόληση, λίγο το 'χεις;

Lucky Archer - Lakis Velotris είπε...

Πως θες να βρουν δουλειά τα ελληνακια; Ποιος θα τους προσλάβει; Δεν αλλάζουν ρούχα, βρωμάν σκόρδο, μεθύσι, φασολοκλαναδα και απλυσιά. Τόσο βρωμάνε που κινδυνεύουν να πάρουν φωτιά. Γελούν βρόντα Γυαλίζουν μίσος τα μάτια τους σαν μουσουλμάνοι. Μαθαίνουν τυπικά χωρείς να καταλαβαίνουν. Απατούν oλλα τα διαγωνίσματα. Δεν πιστεύουν αυτά που μαθαίνουν γιατί τους μπερδεύουν τα μάγια της γιαγιάς. Κλέβουν μολυβί μέχρι πληκτρολόγιο από τον αφεντικό. Κοιμούνται στη δουλια αφού γλεντουσαν όλο βραδύ. Νομίζουν ότι ξεγελάν τύπους και κομπλεκτικους. Συμμορφώθηκαν μαυρακια και έγιναν πρόεδροι, μα Έλληνες αγενής, ανεύθυνοι, στενοκέφαλοι παν πίσω.



Για κάτι άλλο εκτός από λόγια και ατέρμονες συζητήσεις στον ιστοχώρο μου

"Ελληνικός Πολιτισμός"

Κάθε συνεργασία είναι καλοδεχούμενη!