1.10.08

Ο απρογραμμάτιστος προγραμματισμός ή η φάρσα

Το νέο που μας έφερε η νέα σχολική χρονιά ήταν η απαίτηση του υπουργείου να προγραμματίσουμε τη ύλη που θα διδάξουμε και να στείλουμε αυτόν τον προγραμματισμό στους συμβούλους.

Ένας ψιλοπανικός έπεσε στα σχολεία. Τι είναι τούτο που μας ζητάνε, γιατί το θέλουνε, τι να προγραμματίσουμε, τι κρύβεται πίσω από αυτόν τον προγραμματισμό, ήταν μερικές από τις κουβέντες-προβληματισμούς που ακούγονταν σε όλους τους συλλόγους. Οι συζητήσεις έδιναν και έπαιρναν, χαρτιά κυκλοφορούσαν, ξεθάφτηκαν τα περσινά βιβλία ύλης κι όλοι έστυβαν το μυαλό τους να προγραμματίσουν...

Κάποιοι θυμήθηκαν και την ΟΛΜΕ! Έψαξαν να βρουν τι είχαν να πουν επ' αυτού οι συνδικαλιστές. Διάφορες γνώμες ακούγονταν... Κάποιοι, κυρίως οι φιλοκυβερνητικοί, προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν την ορθότητα της απόφασης. "Ναι" έλεγαν, "πρέπει να γίνει αυτός ο προγραμματισμός, αφού τον ζητάει το υπουργείο." "Όχι" , απαντούσαν οι άλλοι, "δε χρειάζεται ο προγραμματισμός, γιατί το μόνο που ενδιαφέρει το υπουργείο είναι η αξιολόγηση κι ο προγραμματισμός είναι η αρχή αυτής της αξιολόγησης."

Πέρα από τις συνδικαλιστικές τοποθετήσεις κάποιοι προβληματίστηκαν και για την ουσία του προγραμματισμού. "Χρειάζεται", έλεγαν οι μεν "για να μπορούμε με τάξη και οργάνωση να ρυθμίσουμε την πορεία της διδασκαλίας". "Δε χρειάζεται", έλεγαν οι δε, "γιατί δεν μπορείς να προγραμματίσεις για όλη τη χρονιά, για ένα τμήμα που δεν ξέρεις τη δυναμική του."

Για να μην τα πολυλογούμε, τα χαρτιά συμπληρώθηκαν, τα πρακτικά γράφτηκαν κι όλα μαζί στάλθηκαν.

Κανείς όμως δεν είχε υπολογίσει το αυτονόητο: ότι ζούμε σε χώρα μαγική.

Μόλις κόπασε ο θόρυβος και κατακάθησε ο κουρνιαχτός, το υπουργείο με το παιδαγωγικό ιστιτούτο έστειλε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο τη βόμβα.

Τι βόμβα ήταν αυτή; Μα φυσικά, ο προγραμματισμός διδασκαλίας, με άλλα λόγια οι οδηγίες για τις ενότητες που θα διδαχτούν κανονικά, για τις ενότητες που θα διδαχτούν περιληπτικά και για τις ενότητες που θα παραλειφτούν.

Κι ο προγραμματισμός που κάναμε μετά από τόσες συζητήσεις και με τόσο κόπο πού πήγε;

Μα φυσικά στα γραφεία των συμβούλων...

Όλα αναιρέθηκαν από τη μια στιμγή στην άλλη! Τόσο απλά.

Και να θέλεις να πάρεις στα σοβαρά αυτό το υπουργείο και το παιδαγωγικό του ιστιτούτο, δε σ' αφήνουν.

Μας έβαλαν να περάσουμε όλη αυτή τη διαδικασία και μετά μας είπαν, ξέρετε δε μας νοιάζει τι προγραμματίσατε, τώρα θα κάνετε αυτό που προγραμματίσαμε εμείς!

Την ώρα που έγραφα τα παραπάνω σκέφτηκα το εξής παράδοξο και ιλαροτραγικό:
Μήπως όλη αυτή η ιστορία ήταν μια φάρσα του υπουργείου; Μήπως ήθελαν να μας βάλουν να παιδευτούμε και μετά να μας πουν σαν τα παιδάκια: Σας γελάσαμε!

3 σχόλια:

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΣ είπε...

Η φάρσα απαιτεί σχέδιο, προγραμματισμό. Πιστεύεις πως αυτό το Υπουργείο είναι δυνατόν να τα ειχε και τα δύο; Μάλλον απίθανο!
Πάντως σίγουρα θα μπορούσε να μετονομασθεί σε Υπουργείο Φάρσας και Παιδιάς. Ταιριάζει!

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Καλήσπέρα,
Ναι, δεν ξέρεις αν είναι για γέλια ή για κλάματα..Κι η βὀμβα, που λες, έπεσε, αφού είχαν γίνει διάφορα - εξ ανάγκης - αμίμητα. Π.χ: Εγώ ( Λογοτεχνία κατεύθυνσης ) έστειλα προγραμματισμό μιας εξεταστέας ύλης που...δεν είχε ορισθεί ακόμα! Προγραμμάτισε εσύ, δηλαδή, και μετά σου λέμε και ποιο πράγμα θα προγραμματίσεις...
Ας μην επεκταθούμε. Ας φυλάξουμε την όρεξή μας για σοβαρότερα (;) πράγματα.
Καλό σου μήνα.

gyristroula2 είπε...

Ο προγραμματισμός είναι μια εντελώς αναγκαία πρακτική που ακόμα κι αν δεν μας τη ζητάνε, πρέπει να την κάνουμε, αλλά προϋποθέτει: 1. αναλυτικό πρόγραμμα γενικό. 2. γνώση του συγκεκριμένου βιβλίου. 3. Να έχεις διδάξει ξανά το μάθημα σ' αυτή την τάξη, έστω μία φορά. 4. Να έχεις επίγνωση του πόσο ελάχιστος τελικά αποβαίνει ο διδακτικός χρόνος.
Αυτούς όμως που εκδίδουν τις διαταγές δεν τους αφορούν όλα αυτά, μάλλον θέλουν έτσι να πείσουν ότι κάτι κάνουν. Σε δουλειά να βρισκόμαστε, με άλλα λόγια.



Για κάτι άλλο εκτός από λόγια και ατέρμονες συζητήσεις στον ιστοχώρο μου

"Ελληνικός Πολιτισμός"

Κάθε συνεργασία είναι καλοδεχούμενη!