6.12.08

Οι εκδρομές και οι υπηρεσίες

Σ' αυτήν λοιπόν την τριήμερη (δες την προηγούμενη ανάρτηση) διανυκτερεύσαμε σ' ένα πεντάστερο (!) ξενοδοχείο, κάτω ακριβώς από την Ακρόπολη (το περίφημο Ντιβάνι). Οι γονείς των μαθητών επέμεναν μόνο για πεντάστερα ξενοδοχεία, πιστεύοντας ότι θα εξασφάλιζαν τις καλύτερες συνθήκες στα δωμάτια και τις υπηρεσίες.

Μόλις φτάσαμε και τακτοποιήθηκαν οι μαθητές μας στα δωμάτιά τους άρχισαν και τα προβλήματα. Ενώ τους είχαμε προειδοποιήσει ότι δεν τους συμφέρει σε καμιά περίπτωση να προτιμήσουν τετράκλινο, κάποιοι επέμεναν κι έτσι είχαμε δύο τετράκλινα. Με το που ανέβηκαν στα δωμάτια κατέβηκαν αμέσως, γιατί τα δωμάτια είχαν γεμίσει από κρεβάτια και δεν υπήρχε καθόλου χώρος ούτε και να περπατήσουν. Ευτυχώς, με το που το είπαμε στην Υποδοχή, αμέσως τα τετράκλινα αντικαταστάθηκαν από δίκλινα και το πρόβλημα λύθηκε.

Το 1ο ερώτημα που προκύπτει είναι: γιατί το ξενοδοχείο μας έδωσε τέτοια τετράκλινα και δεν εξήγησε ευθύς εξαρχής ότι ο χώρος του δωματίου δε θα είναι αρκετός; Μήπως έλπιζε ότι οι μαθητές δε θα αντιδρούσαν;

Με το που ξημέρωσε η δεύτερη μέρα και ψάχναμε στα δωμάτια τους μαθητές για να κατεβούν για το πρωινό, διαπιστώνω σ' ένα από τα τρίκλινα ότι δεν ήταν ακριβώς τρίκλινο, αλλά δίκλινο με συμπλήρωμα ως τρίτη κλίνη ένα "ράντζο". Ρωτάω τους μαθητές μου αν υπάρχουν κι άλλα τέτοια δωμάτια και διαπιστώνω με έκπληξη ότι τελικά τα πιο πολλά τρίκλινα είναι ραντζοτρίκλινα.

Απευθύνομαι στο συνοδό του πρακτορείου και του ζητώ να διαμαρτυρηθεί στη διεύθυνση του ξενοδοχείου. Και τι μου λέει ο υποτίθεται συνοδός που οφείλει να με προστατεύσει, ότι δεν μπορεί να διαμαρτυρηθεί, γιατί έτσι είναι τα τρίκλινα σ' όλα τα ξενοδοχεία. Του απαντώ ότι δεν είναι έτσι τα τρίκλινα, ότι τα τρίκλινα σημαίνουν τρεις κλίνες κι όχι δύο κλίνες κι ένα ράντζο, ότι το υποτιθέμενο δικό μου μονόκλινο είναι τρίκλινο (ένα διπλό και ένα μονό κρεβάτι), ότι οι μαθητές μου πλήρωσαν κλίνη κι όχι ράντζο, ότι οι γονείς των μαθητών θα γίνουν έξαλλοι μόλις μάθουν ότι πλήρωσαν του κόσμου τα λεφτά για να κοιμηθεί το παιδί τους στο ράντζο, ότι στο τέλος τέλος οφείλει να με προστατεύσει! Κοντεύουμε να καυγαδίσουμε κανονικά, παρόλα αυτά αρνείται επίμονα να κάνει την οποιαδήποτε ενέργεια.

Εδώ προκύπτει το 2ο ερώτημα: γιατί το ξενοδοχείο μας πετάει σε τέτοια δωμάτια; Οι μαθητές δεν είναι πελάτες; Μήπως είναι κατώτερης στάθμης πολίτες-άνθρωποι; Είναι δυνατόν τα ξενοδοχεία και τα πρακτορεία να μας εξαπατούν με τόση αναίδεια;

Καταλήγω στο μερίδιο της ευθύνης μας. Και τα πρακτορεία και τα ξενοδοχεία κάνουν τη δουλειά τους, (να το πω έτσι ωμά). Εμείς τι κάνουμε; Γιατί επιτρέπουμε με την άγνοιά μας, με την αδιαφορία μας ή τον ωχαδερφισμό μας να ευδοκιμούν τέτοιες καταστάσεις;

Τέλος, θα ήθελα να εφιστήσω την προσοχή όλων των συναδέλφων που ετοιμάζονται για εκδρομές να δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στα συμβόλαια με τα τουριστικά πρακτορεία και να απαιτούν από τα ξενοδοχεία τις καλύτερες των συνθηκών και των υπηρεσιών.

Ας υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας.

Και να μην ξεχνάμε ότι τα πιο πολλά πρακτορεία και ξενοδοχεία επιβιώνουν χάρη στις μαθητικές εκδρομές.



Δεν υπάρχουν σχόλια:



Για κάτι άλλο εκτός από λόγια και ατέρμονες συζητήσεις στον ιστοχώρο μου

"Ελληνικός Πολιτισμός"

Κάθε συνεργασία είναι καλοδεχούμενη!