1.2.09

Για το διάλογο, τα κτίρια κ.ά.

"Πες μου το φίλο σου να σου πως ποιος είσαι", λέει μια παροιμία.
"Δείξε μου τα σχολικά κτίρια να σου πω τι εκπαίδευση έχεις" θα μπορούσε να γίνει μια παροιμιώδης έκφραση, τώρα που είναι και πάλι επίκαιρο το μέγα ζήτημα της δημόσιας εκπαίδευσης.

Ήθελα εδώ και πολύ καιρό να γράψω για τα σχολικά κτίρια, όλο όμως και το ανέβαλα. Νομίζω πως ήρθε πια ο καιρός του. Και ήρθε ο καιρός του, γιατί μπήκαμε για άλλη μια φορά στις ατελείωτες συζητήσεις του τίποτα. Δε θέλω, αλήθεια, να προδικάσω τις προθέσεις κανενός, αλλά όποιος έχει καεί από το γάλα φυσάει και το γιαούρτι.

Ποια συζήτηση για αναβάθμιση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης μπορεί να γίνει, όταν δε συζητάμε για τα λεφτά. ΛΕΦΤΑ, ΧΡΗΜΑΤΑ, money, πώς το λέτε εσείς εδώ, γιατί δε θυμάμαι πως το λέμε εμείς εκεί, που έλεγε και η Βασιλειάδου.

Πώς να αναβαθμίσεις το Δημοτικό ή το Γυμνάσιο ή το Λύκειο με τα υπάρχοντα κτίρια και τις υπάρχουσες υλικοτεχνικές υποδομές; Γίνεται;

Ας τα πούμε με παραδείγματα. Μιλάμε για την αναγκαιότητα της πληροφορικής στην εκπαίδευση. Ωραία και καλά (ως ένα βαθμό, γιατί χωράει πολλή συζήτηση το θέμα). Πώς όμως να κάνεις το μάθημα με υπολογιστές, όταν δεν έχεις υπολογιστές; Ή τους υπολογιστές που έχεις στο εργαστήριο πληροφορικής δεν μπορείς να τους χρησιμοποιήσεις, γιατί δεν υπάρχει ελεύθερη ώρα ή γιατί όταν υπάρχει ελεύθερη ώρα εσύ δεν κάνεις μάθημα με το τμήμα που θέλεις; Με τα λόγια όλα είναι ωραία! Στην πράξη τι γίνεται!

Κι αν ευσταθεί η δικαιολογία πως τα περισσότερα κτίρια είναι παλιά, τι να πεις για τα καινούρια; Πόσες αίθουσες εργαστηρίων πληροφορικής ή φυσικής ή χημείας ή καλλιτεχνικών προβλέπουν; Να μην πω για τις αίθουσες-εργαστήρια γλώσσας, κατά το παράδειγμα της Κύπρου. Να μη ρωτήσω βέβαια για τους υπόλοιπους χώρους, όπως βιβλιοθήκες, γυμναστήρια, αποδυτήρια, χώρους εστίασης.

Αν έχουμε κατά νου ένα άλλο σχολείο, ένα άλλο εκπαιδευτικό σύστημα, αυτό δε γίνεται να χωρέσει στα υπάρχοντα σχολικά κτίρια. Αν θέλουμε σχολειά σύμφωνα με το παράδειγμα του γαλλικού ή του γερμανικού ή του φιλανδικού μοντέλου δε γίνεται να μην έχουμε εργαστήρια, γυμναστήρια, χώρους εστίασης. Επιμένω με το χώρο εστίασης, γιατί το ζήσαμε και το ζούμε με τα ολοήμερα δημοτικά. Αν περάσει μια βόλτα το υγειονομικό δε νομίζω ότι θα μείνουν και πολλά σχολεία με ολοήμερο.

Εδώ, κάλλιστα μπορείτε να με βρίσετε που μιλώ για αίθουσες εστίασης όταν, κάνουμε μάθημα στα υπόγεια, στις αποθήκες, όταν καταργήσαμε τα γυμναστήρια και τα μετατρέψαμε σε αίθουσες με γυψοσανίδες! Δίκιο θα έχετε!

Και ο χορός των δικαιολογιών μακρύς. Τάχα μου στα μεγάλα αστικά κέντρα δεν υπάρχουν οικόπεδα. Άσχετο αν υπάρχουν οικόπεδα, τα οποία είναι δεσμευμένα για απαλλοτρίωση εδώ και χρόνια και περιμένουν την ημερομηνία αποδέσμευσής τους. Γύρω στη γειτονιά μου υπάρχουν τέσσερα τέτοια οικόπεδα, δεσμευμένα εδώ και δεκαετίες. Σ' όλο αυτό το διάστημα δεν έγινε καμιά προσπάθεια από το δήμο για την ανέγερση κάποιου σχολείου. Κι έπειτα βγαίνουν οι δημαρχαίοι και οι νομαρχαίοι στις τηλεοράσεις και λένε αρλούμπες. Γιατί άραγε παραμένουν έτσι τα οικόπεδα αυτά; Μήπως πρόκειται να κερδίσει κάποιος που δε θα γίνουν σχολεία; Έτσι ρωτάω, για πλάκα.

Κι η άλλη η δικαιολογία, τάχα μου ότι δεν έχουμε λεφτά. Καλέ, αλήθεια! Πόσα θα ξοδέψουν μόνο οι υπουργοί για να αλλάξουν τη διακόσμηση των γραφείων τους. Πόσα θα ξοδέψουμε για όπλα, για φόρμες παραλλαγής, για αρβύλες, για μπερέδες... (δες το άρθρο στο tvxs). Να μην αναφερθώ στα γνωστά 28 δις...

Άραγε ο κ. Μπαμπινιώτης πώς τη φαντάζεται την αλλαγή στην εκπαίδευση. Νομίζει πως είναι πολύ επαναστατική η ιδέα του με τα σχολικά φροντιστήρια το απόγευμα και πως με κάτι τέτοια θα γίνουμε Φιλανδία;
Δύο τινά έχω να πω:

α) πρέπει να μάθει ότι τα σχολικά φροντιστήρια πρωτολειτούργησαν ήδη από το 1980κάτι. Ήταν τα γνωστά μεταλυκειακά. Εξακολουθούν θεωρητικά να γίνονται ως σήμερα με άλλη ονομασία... (το γνωστό ελληνικό αλλάζει τα ρούχα του ο Μανολιός). Μα αν τα σχολικά φροντιστήρια λύνουν το πρόβλημα, τότε θα είχε λυθεί εδώ και χρόνια. Αλλά δεν...

β) Αν δε γίνονται σήμερα στα περισσότερα σχολεία τα φροντιστήρια είναι γιατί υπάρχουν τα λεφτά (έτσι λένε), γιατί η γραφειοκρατία (δηλαδή η πολιτική και οι πολιτικοί) κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να μην λειτουργούν, προβάλλοντας του κόσμου τις δικαιολογίες και φέρνοντας του κόσμου τα εμπόδια, π.χ. ο αριθμός μαθητών ανά τμήμα, οι προσλήψεις των καθηγητών κ.τ.λ.

Καημένε Μπαμπινιώτη, δεν ήξερες, δε ρώταγες;

Η συνέχει στο επόμενο, λόγω ψυχικής εξάντλησης.
Αυτή η εκπαίδευση με σκοτώνει!

7 σχόλια:

ο δυσλεξικός δάσκαλος είπε...

Για τα Ολοημερα , αστο καλύτερα... Έχω κάνει και σχετική ανάρτηση καθότι φέτος έχω την τιμή(;) να δουλεύω εκεί! Γενικά μιλώντας , μην περιμένουμε και πολλά πραγματα όταν δίνουμε ως χώρα τα λιγότερα χρήματα απ'όλους για την εκπαίδευση!

"Δει δε χρημάτων" που έλεγαν κι οι αρχαίοι...

Xrysostomos είπε...

Δεν έχεις άδικο για την ανάγκη βελτίωσης των υποδομών.

Πάντως έχοντας στο μυαλό τις σούπερ υλικοτεχνικές υποδομές που βρήκα στο ιδιωτικό σχολείο, μπορώ να επιβεβαιώσω ότι ακόμη κι αν γίνουν όλα τα ελληνικά σχολεία τέλεια, λίγα θα αλλάξουν στην πραγματικότητα..

Είδα σούπερ βαρετές διδασκαλίες σε σούπερ εργαστήρια φυσικής...

Η νοοτροπία έχει μεγαλύτερη σημασία (όχι ότι πιστέυω πως κανείς διαφωνεί, απλά ήθελα να το θίξω το ζήτημα...)

Καλή συνέχεια

Odysseas είπε...

Συμφωνώ με τον Χρυσόστομο. Καλές και άγιες οι υλικοτεχνικές υποδομές, αλλά αν δεν ξέρεις να τις χρησιμοποιείς προς όφελος της διδασκαλίας τότε είναι πεταμένα χρήματα.

Γιάννης είπε...

Χρυσόστομε και Οδυσσέα, οι υλικοτεχνικές υποδομές είναι ή δεν είναι απαραίτητες;
Πιστεύετε ότι ένα σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να τις αξιοποιεί ή όχι;
Αν γίνεται κακή χρήση τους ή μη χρήση τους είναι σαφές πως δεν ευθύνονται γι' αυτό οι υποδομές αλλά άλλοι παράγοντες, τους οποίους θα μπορούσαμε να τους συζητήσουμε.
Όμως, γίνεται να υπάρξει σήμερα σχολείο χωρίς υπολογιστή, από τη στιγμή που τα πάντα γίνονται και θα γίνονται στον αιώνα τον άπαντα με υπολογιστή;

Odysseas είπε...

Είναι απαραίτητες, Γιάννη, απλά από μόνες τους δεν αρκούν.

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Καλησπέρα,
Ναι, βέβαια είναι απαραίτητες. Και πόσα άλλα είναι.
Και πόσο δε μιλάει κανείς για όλα αυτά. Πόσο η ΟΛΜΕ έχει ξεχαστεί στο στείρο συνδικαλισμό παλαιοκομματικού τύπου. Πόσο επίμονα, πεισματικά, το ΥΠΕΠΘ τραβάει το δρόμο ανάμεσα στην παροχολογία και στο πολιτικό κόστος.
Και..και..και..
Οπότε...διαβάζω το Χρυσόστομο με βιασύνη να συμφωνήσω. Παλεύοντας και διεκδικώντας την υποδομή και τα άλλα, ας ελέγχω τη νοοτροπία μου, την προσωπική μου στάση την εκπαιδευτική, μήπως και σώσω κανένα μικρούλι ίχνος εκπαιδευτικής διαδικασίας..

ΦΩΚΑΣ είπε...

http://fokas2000hotmailcom.blogspot.com/



Για κάτι άλλο εκτός από λόγια και ατέρμονες συζητήσεις στον ιστοχώρο μου

"Ελληνικός Πολιτισμός"

Κάθε συνεργασία είναι καλοδεχούμενη!