20.10.09

το σχολείο, οι μαθητές, οι δάσκαλοι

Στην προηγούμενη ανάρτηση σχολιάζει σε κάποιο σημείο η gyristroula:

"Εδώ χρειάζεται η ουσιαστική παρέμβαση των δασκάλων που δικαιώνουν το ρόλο τους, για να βρεθούν αποτελεσματικότεροι τρόποι διεκδίκησης, που δεν θα τιμωρούν τους "πελάτες" της κάκιστης παιδείας, με ανύπαρκτη παιδεία."

Συνεχίζω τις δικές μου σκέψεις:
Το πρόβλημα τις πιο πολλές φορές είμαστε εμείς οι ίδιοι, με τη συμπεριφορά μας, με τις αντιλήψεις μας, με τη στενομυαλιά μας.
Ένα από τα αιτήματα των παιδιών ήταν η προσευχή. Δεν αρνιόντουσαν την προσευχή, που θα ήταν δικαίωμά τους να αρνηθούν· αρνήθηκαν να τη λένε υποχρεωτικά. Πρότειναν μάλιστα τα ίδια τα παιδιά να τη λένε κάποιοι συγκεκριμένοι συμμαθητές τους που δεν έχουν πρόβλημα, και μάλιστα τους είχαν βρει ήδη.
Κι όμως... Ακόμα και σ' αυτό υπήρχαν αντιδράσεις από μέρους της διεύθυνσης... Ώσπου ήρθε η προϊσταμένη του Γραφείου, και συμφώνησε με τα παιδιά, για να συμφωνήσει υποτακτικά με τη σειρά της και η διεύθυνση του σχολείου! Έπρεπε να γίνει κατάληψη για το αυτονόητο.

Όπως στρώνουμε, έτσι κοιμόμαστε.

Για να γίνει με τα παιδιά η συζήτηση, πρέπει πρώτα να γίνει με τους καθηγητές τους αλλά και με τους γονείς τους. Δεν ξέρω πώς, αλλά οι αντιλήψεις των περισσότερων για τα παιδιά και την παιδεία είναι ένα κουβάρι μπλεγμένο στο μυαλό τους. Μπορεί σε μια συζήτηση στο γραφείο να ακούσεις τις πιο αντιφατικές απόψεις και μετά από λίγο να δεις τις πιο αντιφατικές συμπεριφορές. Αυτοί που είπαν το "α" να συμπεριφέρονται "β" κι αυτοί που είπαν το "β" να συμπεριφέρονται "α". Κουφά πράγματα. Ήταν μια συναδέλφισσα που στην πρώτη συνεδρίαση, από την πρώτη στιγμή απαιτούσε αποβολές για ψύλλου πήδημα. Τρόμαξα. Καθώς ήταν οι πρώτες μου μέρες στο σχολείο, φρίκιασα με τη σκέψη πού πήγα κι έπεσα.
Πριν από δυο τρεις μέρες ήρθε ένα κλιμάκιο του συμβουλευτικού σταθμού να συζητήσουμε μαζί με τα παιδιά, στην τάξη, για δύο ώρες. Το κουφό. Ήρθε αυτή η συναδέλφισσα! Έπαιξε με τα παιδιά, έδειξε έναν άλλο εαυτό. Δεν μπορούσα να το πιστέψω ότι είναι ο ίδιος άνθρωπος!

Πολλοί από μας άλλωστε θεωρούμε πως οι μαθητές είναι ένα κακό πράγμα, χωρίς στην ουσία κανένα δικαίωμα, με μοναδική υποχρέωση να μας ακούνε για επτά ώρες, να διαβάζουν, να είναι συνεχώς ήσυχοι κτλ κτλ.

Δεν μπορώ να το χωνέψω πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι να απαιτούν, π.χ. από ένα εστιατόριο, μια ταβέρνα, να έχει χαρτί η τουαλέτα και από την άλλη να αρνούνται το χαρτί στις τουαλέτες του σχολείου με την ψευτοδικαιολογία ότι οι μαθητές το πετούν στη λεκάνη και βουλώνουν τις αποχετεύσεις. Όχι ότι κάτι τέτοιο δε γίνεται από κάποιους, αλλά θα δεχόντουσαν ποτέ την ίδια δικαιολογία από τον εστιάτορα ή τον ταβερνιάρη; Φυσικά και όχι.

Δυστυχώς για πολλούς το σχολείο είναι απλώς ένας χώρος καταναγκαστικής δουλειάς ή μάλλον δουλείας. Νιώθουν σαν τους φυλακισμένους που με την απειλή του φύλακα πρέπει να σπάσουν πέτρες.

... κουράστηκα... η συνέχεια στο επόμενο...

2 σχόλια:

Διονύσης Μάνεσης είπε...

"Δυστυχώς για πολλούς το σχολείο είναι απλώς ένας χώρος καταναγκαστικής δουλειάς ή μάλλον δουλείας. Νιώθουν σαν τους φυλακισμένους που με την απειλή του φύλακα πρέπει να σπάσουν πέτρες."
Ας αγωνιζόμαστε όσο είμαστε μέσα, συνάδελφε, να μην είναι έτσι τα πράγματα όσο περνάει απ' το χέρι μας. Και περνάνε περισσότερα από όσα κι εγώ συνήθως νομίζω.
Καλή δύναμη.

gyristroula2 είπε...

Aυτός ο αυταρχισμός της διεύθυνσης δημιουργεί ακριβώς αυτές τις αντιδράσεις. Δίκιο είχαν οι μαθητές, φυσικά.
Ως προς την αντιφατικότητα των συναδέλφων, Γιάννη, το έχω προσέξει κι εγώ και οι εξηγήσεις που έχω είναι δύο: Μια περίπτωση είναι να πηγαίνουν με το ρεύμα ή αυτό που θεωρούν πλειοψηφικό ρεύμα στο σύλλογο είτε είναι μαθητοφαγικό είτε μαθητοπατερικό. Κάτι σαν ολυμπιακός παναθηναϊκός.
Μια άλλη και η πιο πιθανή είναι ότι κι εμείς διαμορφωνόμαστε, εξελισσόμαστε, αλλάζουμε, γιατί είμαστε αφόρητα ερασιτέχνες, δεν έχουμε ιδέα από παιδαγωγική δεοντολογία και αντλούμε εκ του προχείρου στάσεις και συμπεριφορές.
Όπως και να 'χει, δες το θετικά εσύ: Επιδέχονται βελτίωση!



Για κάτι άλλο εκτός από λόγια και ατέρμονες συζητήσεις στον ιστοχώρο μου

"Ελληνικός Πολιτισμός"

Κάθε συνεργασία είναι καλοδεχούμενη!